Klasyfikacja
Aby wygodnie posługiwać się, przeglądać lub nawigować po dużym zbiorze informacji potrzebny jest jakiś system jego opisu. Tak jak samochody można klasyfikować według marki i modelu, a książki zgodnie z rokiem wydania, wydawcą, autorem i tytułem, tak w przypadku całego świata biologicznego niezbędny jest odpowiedni system, aby ułatwić zrozumienie i powiązania pomiędzy jego elementami. Ten system klasyfikacji biologicznej nazywa się SYSTEMATYKĄ.
Oczywiście klasyfikacji organizmów można dokonywać na różne sposoby. Znany jest nam wszystkim podział na zwierzęta wodne i lądowe. Nie jest on jednak bardzo pomocny w rozpoznawaniu zwierząt, dlatego nazywa się go podziałem sztucznym.
Taksonomia
Nauką która dostarcza konkretnych informacji jak klasyfikować (nie tylko w biologii), podaje metody i zasady jest TAKSONOMIA.
Dzieli się ją na dwie gałęzie: taksonomię fenetyczną i taksonomię filogenetyczną.
Pierwsza zajmuje się klasyfikacją obiektów ze względu na podobieństwo (ma zastosowanie na przykład w medycynie, ale i w biologi, właśnie do tworzenia wspomnianych już podziałów sztucznych)
Druga natomiast klasyfikuje obiekty ze względu na pokrewieństwo (ta właśnie ma największe znaczenie w biologii, ale służy także do systematyzowania np. języków)
Systematyka
Systematyka organizmów żywych powszechnie uznawana za podstawowy podział naturalny (w odróżnieniu od podziałów sztucznych) opiera się na taksonomii filogenetycznej, dlatego bywa nazywana SYSTEMATYKĄ FILOGENETYCZNĄ.
Metody i nauki używane do tworzenia systematyki zmieniały się z czasem (zobacz), ale obecnie przyjęty system zakłada istnienie DRZEWA FILOGENETYCZNEGO (Drzewa ewolucyjnego, Drzewa życia) i na nim głównie opiera układ taksonów w systematyce. Linneusz
Karol Linneusz, Carolus Linnaeus, Carl von Linné (1707-1778), był szwedzkim botanikiem. Do dziś uważa się go za ojca systematyki, ponieważ opracował on system klasyfikacji organizmów na którym, bazują wszystkie współczesne systemy.
Linnaeus opracował system w którym wykorzystał łacinę jako podstawę do nadawania dwuczłonowych (lub więcej) nazw każdemu gatunkowi (nazewnictwo binominalne, nomenklatura dwuimienna), dziś często używa się tej nomenklatury z dodaniem skrótu od nazwiska odkrywcy gatunku, np. Prunus avium L. czyli Wiśnia ptasia a na końcu L. od Linnaeus.